Sa tuwing naaalala ko ang aking mga taon sa elementarya sa Pulo, isang simpleng tamis ang agad bumabalik sa aking alaala—ang Serg’s Chocolates na madalas kong bilin sa canteen. Dalawang piso at limampung sentimo lamang ang halaga nito noong ako’y nasa ika-anim na baitang, ngunit sa murang presyong iyon ay tila ba nabibili ko na ang isang munting piraso ng kaligayahan. Hindi man ito engrande, sapat na ang bawat kagat upang pagaanin ang isang araw na puno ng aralin at pangarap.
Ngunit higit pa sa lasa ng tsokolate ang nananatili sa aking alaala. Mas matamis pa rito ang pangakong ibinigay sa akin nina Mrs. Anicia M. Del Rosario at Mrs. Helen M. Varilla—na kung ako’y magwawagi sa Tuklas Talino sa Kasaysayan ng Bulacan, hindi lamang ako kanilang ililibre sa Baliwag, kundi bibigyan pa nila ako ng isang buong kahon ng Serg’s Chocolates. Para sa isang batang tulad ko noon, tila ba iyon na ang pinakamalaking gantimpala sa mundo.
Dumating ang Setyembre 1991, at sa hindi ko malilimutang pagkakataon, ako ang nagwagi ng unang gantimpala—ang kauna-unahang First Place para sa San Rafael District. Si Mrs. Rosa C. Reyes ang District Supervisor noon. Ngunit hindi naging madali ang tagumpay na iyon. Nagtabla kami ng San Miguel District sa kabuuang puntos, kaya’t nauwi sa isang clincher question ang laban. Isa lamang ang mananalo—kung sino ang unang makakasagot. “Anong dam ang matatagpuan sa Norzagaray?” tanong na tila ba nakalaan na para sa akin. Alam ko agad ang sagot—Ipo Dam! At sa sandaling iyon, ako ang nagwagi.
Kasabay ng aking tagumpay ay ang mga munting detalye na lalong nagpapakulay sa alaala—tulad ng hindi ko malilimutang katotohanan na guwapo ang aking kalaban mula sa San Miguel. Nakangiti ako sa tuwing naaalala ko iyon, isang simpleng kilig na nakadagdag sa saya ng araw na iyon.
Hindi maipaliwanag ang tuwang aking naramdaman. Hindi lamang dahil sa karangalan, kundi dahil sa katuparan ng isang simpleng pangarap: ang magkaroon ng isang kahon ng paborito kong tsokolate.
Sa pagbabalik-tanaw, napagtanto kong ang tunay na halaga ng Serg’s Chocolates ay hindi nasusukat sa presyo nito noon, kundi sa mga alaala at damdaming kaakibat nito—ang kasabikan, ang pagsisikap, at ang inosenteng ligaya ng kabataan. Isang tamis na hindi kailanman kukupas, gaano man kalayo ang marating ng panahon.